Ministerstwo Sprawiedliwości  chce nas rozbawić?

Jakiś czas temu na stronie Serwisu Rzeczypospolitej Polskiej pojawił się komunikat pod tytułem:
Dobro dziecka priorytetem w orzecznictwie rodzinnym.
Na efekt nie trzeba było czekać długo aby nasi czytelnicy podjęli się komentowania doniesień zawartych w tym … czymś.. i wytknąć błędy podane przez Ministerstwo.
Wszak takie wpisy podnoszą tylko ciśnienie stowarzyszeniom „ojców” i alienowanym rodzicom którzy teraz dostają od Państwa kolejny strzał w policzek.
Po wielu przeczytanych skarg, spotkań z rodzicami i rozwodnikami, spędzonych godzin na salach sądowych nie trudno pokusić się o stwierdzenie, iż w praktyce polskiego wymiaru sprawiedliwości dobro dziecka nie jest ani priorytetem, ani nawet realnym kryterium rozstrzygnięć. To pusty slogan, za którym kryją się dramaty tysięcy rodzin.
Zdawać się wydaje, że to propaganda zamiast faktów.
Resort sprawiedliwości publikuje przekaz, który ma ocieplić wizerunek sądów rodzinnych, jakoby kierowały się one dobrem dziecka. Rzeczywistość pokazuje jednak coś zupełnie odwrotnego:
prawomocne orzeczenia o kontaktach rodziców z dziećmi nie są wykonywane latami,
kuratorzy i sądy bagatelizują naruszenia, biegli i OZSS tworzą opinie pełne błędów i uproszczeń, które zamiast pomagać – krzywdzą, alienacja rodzicielska pozostaje bez realnej reakcji instytucji państwa.
To nie jest „priorytet dobra dziecka” – to systemowa obojętność ubrana w propagandowe hasła.
Błąd w rozumieniu dobra dziecka
Największym grzechem orzecznictwa jest redukcja dobra dziecka do tu i teraz. Liczy się, czy dziecko ma co jeść, czy nie doświadcza fizycznej przemocy, czy „jakoś funkcjonuje”.
A co z przyszłością?
Dobro dziecka musi oznaczać budowanie fundamentów na całe życie:
trwałych więzi z obojgiem rodziców, odporności psychicznej, umiejętności społecznych i systemu wartości, poczucia bezpieczeństwa, stabilności i wsparcia.
Sprowadzenie dobra dziecka do chwilowej oceny to błąd, który owocuje w dorosłości depresją, poczuciem straty, nieumiejętnością tworzenia zdrowych relacji.
Alienacja – ukryta przemoc
Jednym z najbardziej ignorowanych problemów jest alienacja rodzicielska. Dziecko izolowane od jednego z rodziców, indoktrynowane, uczone niechęci czy wręcz nienawiści –
staje się ofiarą przemocy psychicznej. Badania naukowców (Gardner, Czerederecka, Beisert) jednoznacznie wskazują, że skutki alienacji to zaburzenia w rozwoju emocjonalnym, obniżone kompetencje społeczne, problemy w dorosłości.
Mimo to sądy rodzinne i biegli nierzadko legitymizują takie praktyki, wpisując je w fałszywe narracje o „lepszych kompetencjach wychowawczych” jednego z rodziców. Ministerialny
komunikat o priorytecie dobra dziecka ani słowem o tym nie wspomina.
Biegli i OZSS – opinie ponad fakty
Opinia psychologa czy OZSS potrafi przesądzić o losie dziecka. Niestety, jak pokazują liczne analizy, stosowane testy i metody są wadliwe, podatne na manipulację, a ich
interpretacja zależy od subiektywnych nastawień osoby opiniującej.
Profesor Jerzy Marian Brzeziński jasno wskazywał, że testy psychologiczne bez empirycznego oparcia są jedynie zestawem pytań i obrazków, a ich wartość diagnostyczna bywa znikoma. Dr Alicja Czerederecka opisywała z kolei mechanizmy manipulowania dzieckiem przez rodziców rywalizujących o opiekę. Tymczasem polskie sądy opierają się właśnie na takich wątpliwych opiniach – ignorując ich słabości i skutki dla przyszłości
dziecka. Dobro dziecka to proces, nie slogan. Dobro dziecka to nie jest
slogan do umieszczenia na stronie ministerstwa. To proces, który wymaga: współodpowiedzialności obojga rodziców, zapewnienia dziecku stabilnego i zdrowego środowiska wychowawczego, przeciwdziałania manipulacjom i przemocy psychicznej, patrzenia w przyszłość, a nie tylko na teraźniejszy komfort. Dziecko ma prawo do rozwoju, do budowania swojej tożsamości w oparciu o więzi z matką i ojcem, do wychowania w prawdzie, a nie w propagandzie.
Apel o rzetelność
Dlatego apelujemy: Ministerstwo Sprawiedliwości powinno natychmiast zdjąć wprowadzający w błąd komunikat i zaprzestać fałszowania obrazu sądów rodzinnych. Zamiast propagandy potrzeba realnych działań – zmian systemowych, które zagwarantują, że dobro dziecka będzie rozumiane nie jako slogan, lecz jako obowiązek ochrony jego
przyszłości. Bo dobro dziecka to nie dziś
– to całe jego życie.

www.skarga.com